حتماً این روزها در بنگاه‌ها یا دفاتر اسناد رسمی شنیده‌اید که می‌گویند «مراقب باشید، سند این ملک سبز است!» اما ماجرا چیست و چرا رنگ سند این‌قدر سرنوشت‌ساز شده است؟
ماجرای اسناد سبز رنگ چیست؟
از سوم تیرماه ۱۴۰۳ با لازم‌الاجرا شدن «قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول»، سازمان ثبت اسناد تصمیم گرفت ظاهر اسناد جدید مالکیت را با حاشیه‌ای سبز رنگ متمایز کند. این تغییر رنگ فقط یک سلیقه گرافیکی نیست؛ بلکه یک علامت هشدار جدی حقوقی است!
خط قرمز مطلق: با سند سبز، قولنامه دستی یعنی هیچ!
طبق تبصره ۴ ماده ۱ این قانون، اگر ملکی سند تک‌برگ سبز داشته باشد (یعنی تاریخ صدور آن بعد از ۱۴۰۳/۰۴/۰۳ باشد)، تحت هیچ شرایطی نمی‌توان برای آن قولنامه دستی، مبایعه‌نامه بنگاهی یا وکالت عادی تنظیم کرد.
اگر کسی برای یک ملک با سند سبز، قولنامه دستی بنویسد:
- آن معامله در دادگاه و هیچ اداره‌ای به عنوان انتقال مالکیت پذیرفته نمی‌شود.
- دادگاه‌ها حتی دعوای «الزام به تنظیم سند رسمی» خریدار را رد می‌کنند و وارد رسیدگی ماهیتی نمی‌شوند!
- تنها کاری که خریدار در دادگاه می‌تواند بکند، پس گرفتن همان پولی است که داده (دعوای استرداد ثمن).
تفاوت سند سبز با اسناد تک‌برگ زرد یا قهوه‌ای قدیمی
- اسناد تک‌برگ قدیمی (قبل از تیر ۱۴۰۳): مشمول دوره گذار هستند و مالکان آن‌ها هنوز فرصت دارند تا در مهلت‌های قانونی تکالیف خود را انجام دهند.
- اسناد تک‌برگ سبز: هیچ دوره گذاری ندارند! از ثانیه اول صدور، هر معامله‌ای راجع به آن‌ها باید یا به صورت پیش‌نویس در سامانه کاتب ثبت شود یا مستقیم در دفتر اسناد رسمی منتقل گردد.
جمع‌بندی
اگر قصد خرید ملکی دارید، اول از همه به گوشه بالای سند و تاریخ صدور آن نگاه کنید. اگر تاریخ بعد از ۳ تیر ۱۴۰۳ بود، حتی یک ریال هم بر اساس قولنامه دستی یا مبایعه‌نامه بنگاهی پرداخت نکنید؛ فقط و فقط پیش‌نویس در سامانه کاتب و امضای سند رسمی در دفترخانه!
به کمک نیاز دارید؟
اگر برای ثبت ادعا در سامانه کاتب نیاز به راهنمایی دارید، می‌توانید درخواست تماس ثبت کنید.